معارف و اخلاق

حدیث زیبایی از حضرت محمد باقر(ع)/آیا تر و خشک با هم می‌سوزد!؟

وحی حضرت شعیب(ع)

تر و خشک با هم می‌سوزد!

امام محمد باقر(ع )فرمود: همانا خداوند متعال، براي حضرت شعيب (ع) وحي فرستاد: من از قوم تو يكصد هزار نفر را عذاب و هلاك مي نمايم.

كه شصت هزار نفر ايشان، اشرار و چهل هزار نفر ديگر شان از خوبان و عبادت كنندگان خواهند بود.

از حضرت شعيب(ع) سؤال نمود: اشرار كه مستحقّ عذاب هستند ولي خوبان را چرا عذاب مي نمائي؟

خداوند وحي نمود: به جهت آن كه اين نفرات، نسبت به گناهكاران بي تفاوت بوده و با ايشان سازش مي كردند.

«بحارالأنوار، ج ۱۲، ص ۳۸۶، ح ۱۲»

می‌توان از راه‌های گوناگون از جمله رجوع به وجدان و فطرت و همچنین خواب، به دست آورد که ما چگونه آدمی هستیم و آیا وقتی عذابی بیاید ما را دربر می‌گیرد یا اینکه جنود الهی با عقل و علم و عصمتی که دارند، ما را دچار عذاب زلزله و سیل و توفان و مانند آن نمی‌کنند؟

حدیث زیبایی از حضرت محمد باقر(ع)/آیا تر و خشک با هم می‌سوزد!؟
حدیث زیبایی از حضرت محمد باقر(ع)/آیا تر و خشک با هم می‌سوزد!؟

ضرب المثل (آتش که گرفت خشک وتر میسوزد)

به نام آنکه نامش برترین است           حکایتهاش برحکمت قرین است.

پیرامون ریشه ضرب المثل «آتش که گرفت خشک وتر میسوزد » در کتاب امثال وحکم اینطور آمده است که گماشتگان سلطان سنجر سلجوقی برقبایل وطوایف غُز ظلم وستم زیاد می کردند تا غُزها به ناچار شورش کرده در جنگ سختی سنجر را شکست دادند و اسیرش کردند.

غُزهای بیابانگرد و وحشی مرتباً به شهرها و دهات حمله می کردند و مال مردم را به غارت، و زن و بچه های آنان را به اسارت می بردند.

امیر مجدالدین کوبنانی حاکم کرمان برای رفع ضرر آنها چاره را جز این ندید که سردسته غُزها را که ملک دینار نام داشت به کرمان دعوت کند تا از در دوستی جلوی خرابی و قتل و غارت را بگیرد.

ملک دینار با این دعوت روز دوم رمضان سال ۵۸۱ هجری با لشگریان خود به شهر درآمد و وارد کاخ سلجوقی شد و به نام خود خطبه خواند.

و پس از مدتی که جای پای خود را محکم نمود، تمام اولاد کوبنان را که دعوتش کرده بودند کُشت و از میان برداشت و سپس شهرها و قلعه های مستحکم کرمان، از جمله قلعه منوجان و قلعه گور که امروزه به آن حور میگویند را با قتل وغارت و آتش سوزی تصرف کرد.

مردم که این جور و ستم را از چشم امیرمجدالدین کوبنانی میدیدند نفرین بر او و خاندانش میکردند.

در روزی که قلعه گور در آتش می سوخت شاعر خوش ذوقی این طور گفت:

از آتش کوبنــان گور میســـوزد              آتش که گرفت خشک وتر میسوزد

برمبنای آن واقعه تاریخی این ضرب المثل بوجود آمد که شعرای دیگر نیز در شعر خود از آن استفاده نمود ه اند از جمله کاتبی ترشیزی (نیشابوری) شاعر قرن نهم که می گوید:

انـــدر آتش پیـر و برنــا هیچ کس باقی نمــاند
آتش اندر بیشه چون افتد نه تر ماند نه خشک

ارادتمند ناصر کاوه

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن
بستن